در پرونده 2 میلیارد دلاری ;
آیا تنها راه پیش پای حسن روحانی حقوقی است؟
پنجشنبه ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۰۶
کد مطلب: 35238
مرجع : رسانه ایران
مولف :
 
BBCفارسی توپ چاره این مساله را در زمین حسن روحانی انداخته و آنهم صرفاً تصمیمی برای به جریان انداختن یک دعوی حقوقی در محاکم بین المللی از قبیل لاهه در حالیکه کارت رویکرد سیاسی می تواند برگ برنده ماجرا باشد.
رسانه ایران (Rasanehiran.com):

حکم دیوان عالی آمریکا مبنی بر برداشت حدود 2 میلیارد دلار از دارایی های مسدود شده ایران برای پرداخت غرامت به خانواده های آمریکایی های کشته شده در حملات سال 1983 به پایگاه نیروهای تفنگداران دریایی آمریکا در بیروت این پرسش را به ذهن مطرح می کند که در نهایت چه باید کرد؟
وبسایت بی بی سی فارسی بعد از بازتاب ادعاهای حقوقوی مقامات وزارت خارجه ایران از خود دکتر ظریف گرفته تا معاونان و مدیران و مشاوران این وزارتخانه در چاره شکایت از آمریکا به دیوانهای حقوقی بین المللی دیده است و با انتشار اظهارات محسن محبی، رئیس امور حقوق بین‌الملل دفتر رئیس جمهوری که در گفتگو با تلویزیون جمهوری اسلامی گفته بود : « تعدادی از کارشناسان حقوق بین‌الملل در داخل و خارج نتیجه نظرات خود در مورد طرح دعوا علیه رای اخیر دیوان عالی ایالات متحد را به رئیس جمهوری ایران اعلام کرده‌اند و منتظر جواب رئیس جمهور هستیم که طبق دستاوردهای حاصله از بررسی‌ها، آغاز به کار کنیم.» ، در واقع توپ چاره این مساله را در زمین حسن روحانی انداخته و آنهم صرفاً تصمیمی برای به جریان انداختن یک دعوی حقوقی در محاکم بین المللی از قبیل لاهه.

در حالیکه مطابق با یادداشت محمد مهدی مظاهری، استاد دانشگاه در وبسایت دیپلماسی ایرانی، اقدام دادگاه عالی آمریکا در صدور حکم، کاملا سیاسی است و در اثر فشار و لابی گروه‌ها و کشورهایی صورت گرفته که دشمنی آن‌ها با ایران آشکار است. وی همچنین افزوده که اقدامات حقوقی وزارت امور خارجه و دیگر نهادهای مرتبط، برای جلوگیری از اجرای این رأی و حذف همیشگی آن از دستور کار نهادهای حقوقی و قضایی آمریکا و نیز پیگیری برای طرح دعوا در دیوان بین المللی لاهه با  استناد به عرف و رویه قضایی بین المللی از مدتی پیش آغاز شده است و این روند باید با قدرت ادامه پیدا کند. با این حال با توجه به اهداف سیاسی پشت این ماجرا، نباید از دیپلماسی و راه حل های سیاسی نیز غافل شد.

اجرایی نشدن آراء دادگاهها و ادعای شهروندان آمریکایی پیرامون این قضیه در سال های 2007 و 2010، به خوبی ماهیت سیاسی این قضیه را نشان می دهد بنابراین بکارگیری دیپلماسی و استفاده از نفوذ سیاسی در این مورد نیز کارساز بوده و می تواند به عنوان مکملی برای راه حل های حقوقی، البته با همدلی همه جناح ها و فعالان سیاسی کشور و برای تامین منافع ملی، گره اخلافات موجود را هم باز کند و آقای روحانی برخلاف نظر بی بی سی فارسی صرفاً با یک چاره حقوقی مواجه نیست و همانطور که نتیجه موفق برجام نشان داده قدرت سیاسی و دیپلماتیک وی در حل گره های بسیار بزرگ سیاسی کارساز بوده است.

برای روشن شدن این موضع لازم است سخنرانی محسن عبداللهی، استاد حقوق بین‌الملل در نشست تخصصی «مصونیت قضایی دولت ایران و اموال بانک مرکزی نزد محاکم آمریکا» یادآور گردد که گفته با توجه به سابقه دیگر کشورهای بزرگ مانند آلمان که طرح دعوایی علیه آمریکا در دیوان عالی داشتند، لزوما رفتن به دیوان بین المللی چاره کار نیست. به این دلیل که ایران از قبل از انقلاب برای خرید تجهیزات نظامی مبلغی را در صندوق فروش نظامی نگه داشته بود که پس از انقلاب این صندوق از طرف آمریکا توقیف شد. اما زمان اجرایی شدن برجام با یک مصالحه سیاسی به پایان رسید و ایران ضمن دریافت پول از صندوق، غرامت نیز دریافت کرد. آقای عبداللهی به صراحت گفته که به همین دلیل مشکل ایران و آمریکا از طریق حقوقی حل نمی شود چرا که دمل چرکین حقوقی میان ایران و آمریکا ریشه در عفونت سیاسی دارد و تا ایران از فهرست کشورهای حامی تروریست خارج نشود، این مشکل همچنان باقی خواهد ماند زیرا قوانین به قدری کلی نوشته شده که دست قاضی باز گذاشته شده است.
Share/Save/Bookmark