سانسور رسانه ها در آمريكا
نويسنده: آنوپ شاه، مترجم: آيدين تبريزي، برگرفته از: ‏Globalissues
سه شنبه ۹ فروردين ۱۳۹۰ ساعت ۲۱:۱۹
کد مطلب: 1433
جريان غالب رسانه اي در آمريكا، با سانسور بازار، مسائل مغاير با ديدگاه تبليغاتچي ها و مالكان خود را گزارش نمي كنند.
ادعا بر اين است كه هيچ گونه سانسور رسمي در ايالات متحده وجود ندارد، ولي در مقابل عده اي از تحليلگران از «سانسور بازار» سخن مي گويند؛ يعني اينكه جريان غالب رسانه اي، مسائل مغاير با ديدگاه تبليغاتچي ها و مالكان خود را گزارش نمي كنند. از اين رهگذر رسانه‌هاي اصلي آمريكا خود را سانسور كرده و بسياري از مسائل مهم از جمله رويه‌ي شركت هاي بزرگ را گزارش نمي كنند.

تاثير ديگر نيروهاي به اصطلاح بازار اين است كه رسانه هاي اصلي، به دنبال عرضه خبرهايي برمي‌آيند كه بينندگان را به سوي خود جذب كنند. ترس اين رسانه
ترس اين رسانه ها در مورد از دست دادن مخاطبان تا حدي است كه گاه در زمان واحد رسانه هاي مختلف گزارش‌هاي كاملا يكساني را ارائه مي دهند.
ها در مورد از دست دادن مخاطبان تا حدي است كه گاه در زمان واحد رسانه هاي مختلف گزارش‌هاي كاملا يكساني را ارائه مي دهند.

خبرنگاران شبكه هاي خبري آمريكا همواره با پديده ي عدم انتشار گزارش هايشان بنا به دلايل سياسي مواجه بوده اند. در واقع «سانسور بازار» يك فرايند طبيعي نيست بلكه صاحبان منافع تعيين مي كنند كه چه چيزي بايد گزارش شود. شماري از خبرنگاران بدون هيچ گونه تفاوتي با نفوذ صاحبان منافع همراه مي شوند ولي افرادي كه در برابر اين فشارها مقاومت كنند، با مشكلات عديده اي مواجه مي‌شوند.

«هنري هولكامب» كه رئيس اتحاديه‌ي روزنامه نگاران فيلادلفيا است و ۴۰ سال هم سابقه روزنامه نگاري دارد اذعان دارد كه «روزنامه ها ماموريت روشني را برعهده دارند؛ يعني گزارش واقعيات و هياهو درباره‌ي آنها. ولي فشارهاي صاحبان منافع اين ماموريت را كمرنگ ساخته است.»

«جاني جكسون» از موسسه‌ي «بي طرفي و دقت در گزارشگري» FAIR‏‎ (يك گروه ديدبان رسانه هاي خبري) به «اَمريكن فري پرس» گفت كه بنا به نظرسنجي اين موسسه بيش از ۶۰ درصد از خبرنگاران آمريكايي اذعان دارند كه تبليغاتچي ها تلاش دارند تا
فشارهاي سياسي و فرهنگي نيز بر آزادي رسانه هاي آمريكايي تاثير منفي مي گذارد. به عنوان مثال، «دَن راثر» اشاره مي‌كند كه به ويژه پس از حملات تروريستي يازده سپتامبر، خبرنگاران آمريكايي تحت فشار شديدي قرار گرفته اند تا مسائل انتقادي درباره آمريكا را مطرح نسازند.
گزارش هاي خبري را دستكاري كنند. وي با تاكيد بر نفوذ گسترده شركت هاي بزرگ و تبليغاتچي ها بر رسانه هاي چاپي و خبرپراكني بيان مي دارد كه تبليغاتچي ها بعضي گزارش ها را كنار گذاشته و اخبار خاصي را اشاعه مي دهند.
علاوه بر اين، فشارهاي سياسي و فرهنگي نيز بر آزادي رسانه هاي آمريكايي تاثير منفي مي گذارد. به عنوان مثال، «دَن راثر» اشاره مي‌كند كه به ويژه پس از حملات تروريستي يازده سپتامبر، خبرنگاران آمريكايي تحت فشار شديدي قرار گرفته اند تا مسائل انتقادي درباره آمريكا را مطرح نسازند. وي در يك كنفرانس رسانه اي در مارس ۲۰۰۷ نگراني هاي خود در مورد وضعيت رسانه هاي آمريكايي را بيان كرد: «بسياري از روزنامه نگاران در ايالات متحده رويكرد دنباله روي را در پيش گرفته اند؛ از اين رو روزنامه نگاري در آمريكا در وضعيت بسيار خطرناكي قرار گرفته است و بسياري از مردم آمريكا باور خود به رسانه هاي اين كشور را از دست داده اند.»

همان طور كه سال‌هاي پيش «اِمي گودمن» متذكر شد، تشكيلات رسانه اي كه با كاخ سفيد همراهي مي كند، با سردمداران آمريكايي بسيار مهربانانه برخورد كرده و به ندرت سئوالات چالشي از آنان مي پرسد. در واقع رسانه هاي خبري قدرتمند آمريكا پيوند بسيار نزديكي با صاحب منصبان سياسي و مالكان شركت هاي بزرگ برقرار كرده اند. بعضي از صاحب نظران نيز اعتقاد دارند كه اصحاب قدرت از رسانه ها بهره مي گيرند و رسانه ها نيز عمل متقابل انجام مي دهند.

‏«دن راثر» اين نوع تحكيم قدرت را يك مشكل عمده مي داند. وي معتقد است كه اين نوع قدرت يابي شماري از شركت هاي رسانه اي، به كاوش حقيقت در اتاق هاي اخبار سراسر آمريكا لطمه شديدي وارد كرده است؛ چرا كه با ادغام رسانه ها و بزرگتر شدنشان، راضي ساختن سهامداران و نه شهروندان به هدف آنها تبديل مي شود.‏

منبع: روزنامه‌ي رسالت
Share/Save/Bookmark