سیاست پناهنده‌پذیری آلمان: اول خوشامدگویی، بعد اخراج
شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۷:۰۳
کد مطلب: 41198
سیاست پناهنده‌پذیری آلمان: اول خوشامدگویی، بعد اخراج
​​​​​​​"ما می‌توانیم". هیچ یک از سخنان‌ آنگلا مرکل در طول سال‌های کارش به اندازه این جمله در عرصه سیاست داخلی آلمان جدل‌آفرین نبود. صدراعظم آلمان با "ما می‌توانیم" بر قدرت کشورش برای روبرویی با بحران پناهندگی صحه نهاد.

به گزارش رسانه ایران، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، با گفتن "ما می‌توانیم" مردم کشورش را به استقبال از پناهجویان فرا خواند. برخی او را بدین خاطر به طور مبالغه‌آمیزی ستودند و برخی دیگر از او با صدای بلند انتقاد کردند. گروه کوچکی از راست‌گرایان افراطی هم او را با کلامی نفرت‌بار و پرخاشگر بمباران کردند.

مرکل با این جمله در جهان به عنوان صدراعظم پناهجویان شناخته شد و مورد احترام قرار گرفت. او از افزایش اهمیت آلمان در سطح بین‌المللی استفاده کرد و سیاست پناهجوپذیری جدید و بازی را عرضه کرد. از پاپ فرانسیس‌، رهبر کاتولیک‌های جهان تا باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق آمریکا زبان به تمجید از مرکل گشودند.

تصاویر فراوانی که در تابستان ۲۰۱۵ دیده و منتشر شدند "فرهنگ خوشامدگویی" جدید در آلمان را تقویت می‌کردند: امدادگران داوطلبی که با لباس و مواد غذایی به کمک پناهجویان آمده بودند و پناهجویانی که با چهره‌ای خندان پرچم آلمان را در دست گرفته و به حرکت درمی‌آوردند تا قدردانی خود را بیان کنند. همانند دوره برگزاری جام جهانی فوتبال در تابستان ۲۰۰۶، آلمان بار دیگر خود را به عنوان کشوری انسان‌دوست و باز به جهانیان نشان داد و دستاوردهای بزرگی نیز در این زمینه داشت: این کشور در طول کمتر از سه سال حدود یک و نیم میلیون پناهجو را پذیرفت.

اخراج: پایان فرهنگ خوشامدگویی

اما سرخوردگی بر سرخوشی نقطه پایان گذاشت. رفته رفته لحنی مردد بر بحث درباره مهاجرت حکمفرما شد. حمله‌های تروریستی در وورتسبورگ، آنسباخ و برلین امنیت داخلی را به موضوع اصلی انتخابات مجلس نمایندگان آلمان تبدیل کردند. بستن راه بالکان به روی پناهجویان، بحث درباره توقف پذیرش پناهجوی بیشتر در پارلمان را به دنبال داشت.

در میان پناهجویان هم احساس ناامیدی رشد کرده است. کمبود کلاس‌های آموزش زبان، امکان محدود برای اینکه خانواده‌های پناهجویان به آنان بپیوندند و دشواری ورود به بازار کار باعث شده‌اند که برخی تلاش‌ها برای جذب پناهجویان در جامعه با ناکامی روبرو شوند. حتی چند هزار نفر از پناهجویان در برنامه‌های بازگشت داوطلبانه به وطن خود شرکت کرده‌اند.

در حالی که در ابتدا درباره شانس مهاجرت بحث می‌شد، حال بیشتر این پرسش مطرح می‌شود که چگونه می‌توان پناهجویانی که درخواست پناهندگی‌شان پذیرفته نشده را هر چه زودتر به کشورشان بازگرداند.

جنبش‌های پوپولیستی راست‌گرا که با شعارهای ناسیونالیستی و انتقاد به پناهجویان فضاسازی کرده‌اند در آتش این جدل دمیده‌اند و احزاب سیاسی را از نفس انداخته‌اند‌، از جمله رونق حزب "آلترناتیو برای آلمان" (AfD) در پیوند تنگاتنگ با خط مشی آن علیه اسلام و پناهجویان قرار دارد.

به نظر گونتر بورکهارت، رئیس سازمان مدافع حقوق بشر "پرو آزول"، دیگر اثری از فرهنگ خوشامدگویی مرکل باقی نمانده است. او می‌گوید: «به دنبال تابستان خوشامدگویی، زمستانی طولانی آمد که تا ماه‌های تابستان امسال طول کشیده است.» بورکهارت در گفت‌وگو با دویچه‌وله می‌گوید که روشن‌ترین نشانه این امر آن است که اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی زیر فشار دولت آلمان پشت سر هم و به سرعت به درخواست‌های پناهندگی رسیدگی کرده است.
Share/Save/Bookmark