ابتذال محض رسانه ای - سیاسی در صدای امریکا
پنجشنبه ۱ تير ۱۳۹۶ ساعت ۲۰:۱۵
کد مطلب: 41028
مولف : علی محمد درخشنده
 
ابتذال محض رسانه ای - سیاسی در صدای امریکا
آماتوری شدن شبکه به حدی است که کمتر کارشناس مطرحی در حوزه های مختلف مایل به حضور در برابر دوربین های تلویزیون VOA می شود. در سایت VOA نیز این چنین است و کمتر نویسنده مطرحی حاضر به انتشار یادداشتی در آن است.
رسانه ایران (rasanehiran.com):
این نخستین باری نیست که نویسنده ای به انتقاد از عملکرد صدای امریکا می پردازد و مدعی است این شبکه دولتی امریکا، در بدترین وضعیت رسانه ای در حال انتشار مطالب و اخبار است.

نمایندگان کنگره و سناتورهای امریکایی بارها در گزارش های مختلف عملکرد صدای امریکا را زیر سوال برده اند. وخامت عملکرد رسانه ای در VOA به حدی است که انتقادها فقط شامل محتوای مطالب نشده، بلکه ساده ترین مسائل تصویری مانند گرافیک شبکه را هم مدنظر قرار داده است.

اجراهای ضعیف مجریان در همه بخش های تلویزیونی، تنظیم نامطلوب ارائه مطالب و اخبار در شبکه از سوی نویسندگان و سردبیران مجموعه و ارائه محتوای ضعیف و بدون ساختار و انسجام خبری و تحلیلی همواره در اغلب برنامه های شبکه قابل مشاهده است.

به جز تلویزیون VOA، سایت فارسی این شبکه نیز در بدترین وضعیت خود قرار گرفته است. اخبار دیر به دیر به روز می شوند و مطالب منقضی شده تا چندین هفته در صفحه نخست این سایت بی هیچ تغییری باقی می ماند. تصاویر خبری نیز اگر نگوییم بی ربط، در اکثر موارد، به روز و متعلق به همان خبر یا یادداشت و مطلب نیست. در فارسی نویسی و دستور زبان نیز اکثر یادداشت ها اشکال های زیاد دستور زبانی دارد و حتی در برخی مواقع، از زبان ژورنالیستی و رسمی فاصله جدی گرفته و به محاوره و شکسته نویسی در انعکاس بیان شفاهی شبیه می شوند.

این رویه غیرحرفه ای سبب شده تا مسئولان امریکایی در نوبت های مختلف از احتمال بالای تعطیلی این شبکه سخن بگویند. آماتوری شدن شبکه به حدی است که کمتر کارشناس مطرحی در حوزه های مختلف مایل به حضور در برابر دوربین های تلویزیون VOA می شود. در سایت VOA نیز این چنین است و کمتر نویسنده مطرحی حاضر به انتشار یادداشتی در آن است.

بررسی اجمالی یادداشت های منتشر شده در سایت صدای امریکا به خوبی نشان می دهد که این یادداشت ها که اغلب با اسامی کوتاه و مستعار منعکس می شوند، کمترین استحکام محتوایی را دارد و بیشتر به تمرین انشانویسی دانش آموزان شبیه است و اغلب مواردی مورد پرسش قرار می گیرد که بدیهی ترین پاسخ ها را با کمترین تلاش برای تفکر از پیش در خود داشته است.

برای نمونه به این پرسش ها چه در ساختار یاداشت نویسی و چه به لحاظی محتوایی توجه کنید: «اصلا، اگر «نقطه زن» است، پس چه لزومی داشت که شش فروند شلیک کنند و نه یک فروند؟» یا اینکه «مبدل شدن به یک قدرت موشکی تا چه حد می تواند منافع ملی ما ایرانیان را تامین کند؟» و پس از این سوال پرسیده شده، «آیا قدرت های موشکی و غیرموشکی دشمنان خود را در منطقه به حساب آورده اند؟» و یا اینکه «بی تردید، حمله موشکی شب دوشنبه، اعضای کنگره آمریکا را در تصویب نهایی و به اجرا گذاشتن تحریم های جدید علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران بسیار قاطع تر خواهد کرد.»

تمام یادداشت های VOA این گونه است. خود یادداشت ها علیه خودشان نوشته شده و پاسخ ها در خود یادداشت ها قرار دارد؛ پاسخ هایی کاملا مخالف با نظر نویسندگانشان. وقتی پرسش هایی در یادداشت ها مطرح شوند که با اندک تاملی پاسخی درخور و متقابل با نظر نویسنده بیابند، هم کل یادداشت زیر سوال می رود، هم نویسنده و مهمتر، حیثیت حرفه ای رسانه ای که اقدام به انتشار آن یادداشت و دیدگاه نموده.

پرسش اساسی این است؛ چرا VOA به چنین روزی افتاده؟
Share/Save/Bookmark