ایران و امریکا؛ شطرنج با زنگی مست تا ماه اکتبر
شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۲۲:۵۳
کد مطلب: 41164
مولف : مهدی ارجمند
 
ایران و امریکا؛ شطرنج با زنگی مست تا ماه اکتبر
او مدام قیافه زنگی مستی را به خود می گیرد که تفنگ در دست، هدف خاصی را نشانه گرفته، انگشتش را روی ماشه گذاشته و فریاد می زند که می خواهد ماشه را بچکاند.
رسانه ایران (rasanehiran.com):
همواره این پرسش درباره دولت دونالد ترامپ، از ابتدای در دست گرفتن قدرت در امریکا، مطرح بوده که آیا این دولت در سیاست خارجی دارای استراتژی خاصی است یا اینکه بدون برنامه است؟ البته او در دوران پیشاانتخابات و کوران مبارزات انتخاباتی سخنانی گفت و اهدافی را برشمرد اما این گفتن ها باعث نمی شود که دولت دونالد ترامپ را دارای سیاستی راهبردی در عرصه خارجی ایالات متحده بدانیم. با این حال او مدام قیافه زنگی مستی را به خود می گیرد که تفنگ در دست، هدف خاصی را نشانه گرفته، انگشتش را روی ماشه گذاشته و فریاد می زند که می خواهد ماشه را بچکاند. این قیافه گرفتن به ویژه در برابر کره شمالی و آزمایش های پی در پی موشکی این کشور آشکارتر شد. وقتی که آقای رییس جمهور فرمان حضور ناوهای جنگی امریکا را در نزدیکی شبه جزیره کره صادر کرد و اعلام کرد که کره شمالی پا را از گلیمش فراتر برده و حالا باید چوبش را بخورد. اما نتیجه چه شد؟ پس از مدتی ماندن و فریاد کشیدن، ناو امریکایی با کشتی تجاری ژاپنی در دریا تصادف کرد و تعدادی از ملوانان امریکایی در دریا غرق شدند. کره شمالی هم موشک های تازه و تازه تری را آزمایش کرد.

اما در مورد ایران چطور؟ دونالد ترامپ تقریبا رفتار مشابهی داشته. زنگی مست هر بار از پاره کردن برجام و زیر پا گذاشتن عهدی گفته که میان ایران و شش کشور بسته شده است. او در عین نارضایتی تاکنون دو بار پایبندی ایران را به این عهد تایید کرده و گفته که این تایید نباید به سومین مرتبه برسد. دستگاه دیپلماسی خارجی دولت او نیز، همراه یا ناهمراه اما آگاه از عواقب کار، در تدارک اجابت خواست آقای رییس جمهور برآمده اند. درست یا اشتباه، این نمایشی است که رسانه ها هم دارند به ما نشان می دهند؛ انگشت مست روی ماشه و اصرار بر چکاندن آن. البته تا الان سود هم داشته اما نه در برابر ایران. با همین سیاست بوده، اگر بپذیریم که سیاستی بوده، که جیب دولت ترامپ را از دلارهای عربی پر کرده اما نه بیشتر. به بهانه ایران هراسی، دلار نفتی بگیرید و مجوز تغییر و کودتا در حکومت سعودی گرفتار در یمن و درمانده در برابر قطر را بدهید.

اما اگر بپذیریم که کاخ سفید سیاستی دارد، تغییرات مدام کارمندان و مسئولان دولت را چگونه باید توجیه کرد؟ یا بهانه تراشی های وزرا در برابر ترامپ؟ رکس تیلرسون، وزیر خارجه امریکا، دو روز پس از تصویب تحریم های تازه علیه روسیه در مجالس این کشور، در اظهارنظری گفته امیدوار است که تحریم های وضع شده ضرورت اجرایی نداشته باشند. کاخ سفید اما گفته آقای رییس جمهور تحریم ها برای اجرایی شدن امضا می کند و در ادامه، رکس تیلرسون گفته که تحریم روسیه برای بهبود روابط با امریکا است؛ تیتری تعجب برانگیز برای همه رسانه ها. روسیه اما گفته که در تدارک پاسخ هایی سخت خواهد بود.

تحریم های جدید تصویب شده در مجالس امریکا همچنین علیه ایران نیز در نظر گرفته شده و ایران می گوید این تحریم ها ناقض بندهایی از برجام است. آقای رئیس جمهور می خواهد بگوید فقط قیافه نگرفته بلکه زود است که ماشه را بچکاند. او به مسئولان دستگاه دیپلماسی اش گفته که راهی بیابند تا در اکتبر دیگر لازم نباشد پایبندی ایران را به برجام تایید کند؛ از هر راهی و هر طور که شده. سیاست باشد یا نباشد، پیشتر در کره شکست خورده باشد یا نه، اکنون ایران در برابر یک زنگی مست مشغول شطرنج است و گویا تا ماه اکتبر باید هوشمندانه این بازی را به پیش ببرد. نکته جالب ماجرا که شاید پیش بینی ها را به هم بزند این است که ایران، در همین مدت کوتاه پس از برجام، نشان داده بازیگری است که از خوب و به موقع از فیل و اسب استفاده می کند. خوب هدف گیری می کند، خوب به هدف می زند و بلد است خوبتر با یک تیر چند هدف را بزند؛ نه تنها برنامه موشکی اش را کنار نمی گذارد، بلکه اثبات می کند که خوب بلد است بیشتر از یک موشک از آنها بهره ببرد.
Share/Save/Bookmark