معمای اخلاقی آزاده نامداری و حکم مسعود بهنود و مهدی پرپنچی
چهارشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۲۳:۵۵
کد مطلب: 41146
مولف : سامان شیرکوه
 
معمای اخلاقی آزاده نامداری و حکم مسعود بهنود و مهدی پرپنچی
مسعود بهنود و مهدی پرپنچی، از کارمندان شبکه BBC فارسی، در دسته دوم قرار می گیرند. هر دو معتقدند که عکس گرفتن از این مجری زن و انتشار آن، عملی اخلاقی است. مهدی پرپنچی حتی این کار را خبرنگاری می داند. اما آیا این مساله به همین سادگی قابل حل است؟
رسانه ایران (rasanehiran.com):
انتشار تصاویر آزاده نامداری، مجری تلویزیون، به همراه همسر و فرزندش در سوئیس، بلافاصله به بحثی داغ در فضای مجازی تبدیل شد و در پی آن، رسانه های مختلف نیز به این موضوع پرداختند.

کاربران شبکه های اجتماعی و رسانه ها در عمده مطالب مطرح شده به بحث درباره حریم خصوصی و اخلاقی یا غیراخلاقی بودن انتشار عکس های آزاده نامداری پرداختند.

با در نظر گرفتن مساله حریم خصوصی و اخلاقی بودن یا نبودن انتشار تصاویر، چهار دسته را می توان در نظر گرفت: 1) کسانی که معتقدند عکس گرفتن از خانم نامداری و انتشار آنها در فضای مجازی، نه تنها منجر به نقض حریم خصوصی وی شده بلکه عملی غیراخلاقی است. 2) کسانی که معتقدند عکس گرفتن و انتشار تصاویر خانم نامداری نه تنها نقض حریم خصوصی او نیست بلکه عملی کاملا اخلاقی است. 3) کسانی ممکن است بر این باور باشند که هرچند گرفتن عکس و انتشار آنها منجر به نقض حریم خصوصی این مجری تلویزیون شده اما عملی اخلاقی است. 4) کسانی نیز ممکن است این طور بگویند که گرفتن عکس و انتشارش نقض حریم خصوصی نیست اما حتما غیراخلاقی است.

بررسی مباحث و آرای مطرح شده نشان می دهد که اغلب افراد در میان دو دسته اول قرار می گیرند. استدلال های افراد دسته اول شاید آشناتر باشد که معتقدند عکاس وارد بخشی از زندگی خصوصی خانم مجری شده و با انتشار تصاویر، تبعات ناخواسته و ناعادلانه ای را برای او رقم خواهد زد و از این رو، عملی غیراخلاقی مرتکب شده است. اما دسته دوم با متهم کردن خانم نامداری به ریاکاری، معتقدند از آنجا که او یک سلبریتی و چهره تلویزیونی است چندان حریم خصوصی برایش معنا ندارد و همچنین به دلیل اینکه با ظاهری متفاوت از آنچه در تلویزیون ظاهر می شود در یک فضای عمومی ظاهر شده، نشانه ریاکاری او است و از آنجا که انتشار تصاویرش، ریاکاری او را برملا می سازد، این مساله به سود مردم است و عملی اخلاقی است.

مسعود بهنود و مهدی پرپنچی، از کارمندان شبکه BBC فارسی، در دسته دوم قرار می گیرند. هر دو معتقدند که عکس گرفتن از این مجری زن و انتشار آن، عملی اخلاقی است. مهدی پرپنچی حتی این کار را خبرنگاری می داند.

اما آیا این مساله به همین سادگی قابل حل است و قرار گرفتن در یکی دو دسته نخست، به صدور حکم درباره این مجری تلویزیون می انجامد؟ چرا کمتر کسی به دوسته دیگر توجه داشته است؟ اگر استدلال های دسته اول را بپذیریم، چگونه ظاهرنمایی، ریا و فریب را توجیه کنیم یا با آن مقابله نماییم؟ اگر سخن دسته دوم را بپذیریم چطور میزان ضرر فردی و سود عمومی را ارزیابی کنیم و آن را به تعادل برسانیم؟ اگر توجیه مسعود بهنود و مهدی پرپنچی را بپذیریم، باید این را هم بپذیریم که همیشه عده ای، که آقای پرپنچی آنها را خبرنگار می داند، در پی عکاسی از زندگی چهره های مشهور و تلویزیونی باشند و به این ترتیب، اگر تصاویری از زندگی خصوصی آقای بهنود و آقای پرپنچی منتشر شد و آنها را رسوا کرد، عملی اخلاقی رخ داده است. مشخص است که حل معمای اخلاقی این ماجرا و ماجراهایی از این دست به همین سادگی نیست.

از ین رو، برخی در دسته سوم، معتقدند که گرفتن عکس از زندگی خصوصی یک چهره مشهور منجر به نقض حریم خصوصی وی می شود و برای آن چهره، ضرر فردی دارد پس غیراخلاقی است. اما از دیگر سو، چون موجب برملا شدن ریاکاری و فریب او می شود، سود عمومی را به همراه دارد و رسیدن به این سود عمومی که از ضرر فردی کسی که رسوا شده بیشتر است، موجب اخلاقی شدن انتشار تصاویر می گردد. تناقضی جدی میان دو عمل، یکی غیراخلاقی و دیگری اخلاقی که به هم وابسته اند. دسته چهارم نیز، هرچند کمتر کسی ممکن است آن را بپذیرد، به همین تناقض منجر می شود. چگونه بپذیریم با یک عمل غیراخلاقی، عملی اخلاقی حاصل بشود؟ به ویژه که اگر پای این پذیرش به حوزه سیاست باز شود، فسادخیزی آن به مراتب بیشتر خواهد بود و قدرتمندان ممکن است به سودجویی از آن بپردازند. حتی با دقت و موشکافی بیشتر، چه بسا این گزاره کلی که خیر حاصل از سود عمومی بیش از شر حاصل از ضرر فردی است، به راحتی قابل اثبات نباشد.

نکته اصلی این است که حل این دست معماهای اخلاقی به این سادگی ها نیست. هرچند ما، در این مورد و بسیاری موارد از این دست، بلافاصله، حکم خود را صادر کرده ایم.
Share/Save/Bookmark