BBC: عدم مشارکت، رقیب ناشناخته روحانی در انتخابات ۱۳۹۶
سه شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۲۲:۱۵
کد مطلب: 40139
BBC: عدم مشارکت، رقیب ناشناخته روحانی در انتخابات ۱۳۹۶
به نوشته حسین باستانی، قابل انکار نیست که پایین آمدن جدی مشارکت انتخاباتی، بحرانی واقعی را برای جریان منتسب به حسن روحانی ایجاد خواهد کرد. تحلیلگر BBC این وضعیت را با عبارت «رقیب ناشناخته روحانی در انتخابات ۱۳۹۶» توصیف کرده است.
حسین باستانی، روزنامه نگار و تحلیلگر بخش فارسی BBC در یادداشتی که بررسی وضعیت حسن روحانی، رییس جمهور ایران، در انتخابات ریاست جمهوری سال 1396 پرداخت، نوشت که این امکان -فارغ از درجه احتمال آن- منتفی نیست که در انتخابات اردیبهشت ماه ۱۳۹۶، مهمترین مشکل طیف منتسب به حسن روحانی، نه نهادهای حکومتی مخالف، که رای دهندگان باشند.

به گزارش رسانه ایران، از نظر آقای باستانی، این احتمال، در شرایطی امکان وقوع خواهد داشت که فضای انتخاباتی به صورتی باشد که میزان مشارکت انتخاباتی مردم در انتخابات به شدت کمتر از پیش بینی های اصلاح طلبان و محافظه کاران شود. این شرایطی است که تحلیلگر BBC معتقد است طی آن، محافظه کاران، حتی بدون نیاز به کمک نهادهای قدرتمند حکومتی، و بی آنکه به میزان معنی داری بیشتر از گذشته رای آورده باشند، انتخابات را در شهرهای بزرگ خواهند برد.

به نوشته حسین باستانی، قابل انکار نیست که پایین آمدن جدی مشارکت انتخاباتی، بحرانی واقعی را برای جریان منتسب به حسن روحانی ایجاد خواهد کرد. بحرانی که کف نتیجه‌اش برای این جریان آن خواهد بود که حتی در صورت برنده شدن در انتخابات، از همان ابتدا در موقعیتی به‌شدت تضعیف شده قرار داشته باشد.

تحلیلگر BBC این وضعیت را با عبارت «رقیب ناشناخته روحانی در انتخابات ۱۳۹۶» توصیف کرده است.

آقای باستانی برای تایید بر تحلیل خود، بر دور دوم انتخابات شوراها در تهران در اسفند سال 1381 تاکید کرد. این تحلیلگر BBC آن انتخابات را رقابتی ترین انتخابات تاریخ جمهوری اسلامی از سال ۱۳۵۸ به بعد، توصیف کرد اما تنها ۱۲ درصد از واجدان شرایط در انتخابات شرکت کردند و نتیجه اینکه در  محافظه کاران هر ۱۵ کرسی شورای پایتخت را تصاحب کردند.

حسین باستانی نوشت، رقابتی تر بودن آن انتخابات در مقایسه با رقابت های انتخاباتی قبل، به این دلیل بود که طبق قوانین ایران، بررسی صلاحیت کاندیداهای انتخابات شوراها با مجلس - و نه شورای نگهبان- است و مجلس وقت، در تسلط کامل اصلاح طلبان بود. در نتیجه، برای اولین بار بعد از انتخابات مجلس اول، گذشته از منتسبین جناح های حکومتی، حتی کاندیداهای طیفی از گروه های اپوزیسیون هم تایید صلاحیت شدند. با وجود این، در حالی که تصور رایج این بود که رقابتی تر شدن انتخابات، اقشار جدیدی از شهروندان منتقد را پای صندوق های رای می کشاند، نتیجه برعکس شد: اکثریت قاطع مردم پایتخت، به خاطر ناامیدی از عملکرد اصلاح طلبان در شورای شهر، اساسا رای ندادند. در این انتخابات آرای محافظه کاران -با توجه به گذشت چهار سال از انتخابات شوراهای اول و افزایش تعداد واجدان شرایط- افزایش چندانی نسبت به گذشته نداشت، اما با توجه به کاهش مشارکت، تقریبا همان میزان رایی که در گذشته آورده بودند برای تصرف هر ۱۵ کرسی شورای تهران کافی بود.

اما آن چنان که آقای باستانی توضیح داده، انتخابات ریاست جمهوری، به خاطر سراسری بودن، بیشتر از انتخاباتی چون شوراها می تواند فضا را میان دو کاندیدای اصلی دوقطبی کنند و موافقان و مخالفان دو جریان رسمی سیاسی کشور را به میدان بکشد. از این رو، هرچند شکست اصلاح طلبان در انتخابات شوراهای دوم، در اغلب دیگر شهرهای بزرگ ایران نیز، به درجات گوناگون تکرار شد اما باید توجه داشت که در سطح ملی، میزان مشارکت در انتخابات شهرها و روستاهای ایران، حدود ۴۹ درصد بود. نکته ای می تواند تحلیل آقای باستانی را رد کند. به عبارت دیگر، وقتی سطح انتخابات از وضعیت منطقه ای به کشوری و ملی ارتقا می یابد، تعمیم الگوی رخ داده در انتخابات شوراها به انتخابات ریاست جمهوری چندان صحیح به نظر نمی رسد. بررسی سبد آرای محمود احمدی نژاد در انتخابات سال 1384 می تواند در هر دو دور انتخابات آن دوره می تواند مویدی بر این نکته باشد. به علاوه، چنانکه خود تحلیلگر BBC نوشته، حتی در انتخابات شوراهای دوم هم، رفتار رای دهندگان شهرهای بزرگ، با سایر مناطق ایران تفاوت داشت.

با این حال، حسین باستانی بر این باور است که اگر درصد حائزان شرایط رای دهی که در  انتخابات ۱۳۹۶ شرکت نمی کنند، از حد معینی فراتر برود، ممکن است مهمترین عاملی که نتیجه صندوق های رای را مشخص می کند، نه ترکیب کسانی که رای می دهند، که سهم نسبی کسانی باشد که، به هر علت، دیگر این‌بار رای نمی دهند.
Share/Save/Bookmark