قرینه سازی رسانه ای از اتحاد غرب و شرق در ایران 70 سال پیش / ایرانی ها مراقب اند تا وجه المصالحه قرار نگیرند
دوشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۴ ساعت ۱۳:۰۷
کد مطلب: 31303
مرجع : رسانه ایران
مولف : نادر شفاهی (nader.shafahi@rasanehiran.com)
 
ایرانی ها با عبرت گرفتن از گذشته هشیارانه تر عمل کرده، خوب می دانند که رابطه با روسیه، رابطه ای تاکتیکی است و نه استراتژیک؛ لذا مراقبند تا ایران، در گیر و دار بده بستان های قدرت ها در منطقه، وجه المصالحه روسیه و امریکا قرار نگیرد.
رسانه ایران (Rasanehiran.com):

کنفرانس تهران هفتاد سال پیش از تاریخ ۲۸ نوامبر تا اول دسامبر ۱۹۴۳ با نتایج و ویژگی های زیر حاصل شد:

1-    اولین ملاقات سه رهبر مهم متفقین یعنی وینستون چرچیل، نخست وزیر بریتانیا، فرانکلین روزولت، رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا و ژوزف استالین، رهبر شوروی
2-    هدف، بحث درباره استراتژی آینده و بخصوص اشغال فرانسه بود. (که اسم رمز آن اکنون عملیات زمینی است.)
3-    پیاده شدن نیروها در نورماندی تصویب شد و مدت کوتاهی پس از این کنفرانس، ژنرال آیزنهاور و ژنرال مونتگمری، به سمت فرمانده عملیات منصوب شدند.
4-    استالین همچنین تایید کرد که شوروی به جنگ علیه ژاپن ملحق خواهد شد.
5-    درباره موضوع تقسیم آلمان پس از جنگ، نیز بحث شد.

اما بی بی سی با نشر یادداشتی با عنوان «آیا غرب و روسیه واقعا در مقابله با داعش متحدند؟» در وبسایتش به اهداف جاری روسیه و غرب در تشکیل ائتلافی برای مبارزه با تروریسم در زمان فعلی پرداخته و اینکه این اتحاد برای ایران فعلی در مقایسه با ایران هفتاد سال پیش چه پیامدهایی خواهد داشت.

آقای پوتین سپتامبر گذشته ضمن سخنرانی در سازمان ملل متحد، خواستار یک ائتلاف واقعی گسترده علیه تروریسم، درست مانند اتحاد علیه هیتلر شد و بعد از آن در 30 ام همان ماه، حملات روسیه علیه مواضع داعش در سوریه آغاز گردید ولی شبکه بی بی سی در پس این درخواستِ پوتین نیت دیگری را هم نهفته می بیند. بی بی سی به نقل از "میخائیل کاسیانف"، نخست وزیر سابق آقای پوتین حدس می زند که دعوت کرملین به وحدت شکست ناپذیر دارای انگیزه های دیگری نیز هست.

آقای کاسیانف گفته که: « آقای پوتین به شدت خواستار همکاری با غرب است. اول ، برای لغو تحریم ها دوم ، تفهیم این موضوع که در این دنیا بدون روسیه هیچ اتفاقی نمی تواند بیفتد. احترام در خارج از کشور به پوتین موجب احترام در داخل روسیه خواهد شد. او احتیاج دارد که از طریق تبلیغات و تلویزیون این احساس را به مردم روسیه منتقل کند.»

بی بی سی وجود شخص بشار اسد در راس قدرت را عامل اصلی حمایت مشترک تهران و مسکو از دمشق نامیده و این طور اذعان کرده که ممکن است بریتانیا، آمریکا و فرانسه بشار اسد را مانعی برای صلح بدانند ولی از نظر روسیه تا موقعی که وی در دمشق حکومت می کند، روسیه می تواند نفوذ خود در منطقه را حفظ کند.

نویسنده بی بی سی همچنین با وجود تمام فراز و نشیبهای رابطه پیش روی روسیه با غرب، اینطور نتیجه می گیرد که اگر در هفتاد سال پیش در کنفرانس تهران ، فرانکلین روزولت و وینستون چرچیل توانستند راهی برای کار کردن با ژوزف استالین پیدا کنند، باراک اوباما و دیوید کامرون هم می توانند راهی برای همکاری با ولادیمیر پوتین بیابند و منظور نویسنده از عنصر ایران در آن زمان پلی برای پیروزی بوده که بین شرق و غرب بوجود آمده بود و با اشاره به نتایج کنفرانس تهران که همانا اشغال ایران توسط متفقین و استفاده از منابع انرژی وکشاورزی و غذایی و معدنی و جاده ای این کشور در جهت شکست آلمان نازی بود، سعی در قرینه سازی آن نتایج با اتحاد فعلی غرب و روسیه در مبارزه با داعش داشته است و بار دیگر قربانی شدن ایران از این اتحاد را در ذهن مخاطب متجلی می کند در حالیکه روابطی که بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بین این کشور و جمهوری اسلامی ایران به وجود آمده حاوی فاکتورهایی مبتنی بر منافع ملی دو کشور می باشد و نه چیز دیگری که بی بی سی متصور شده است.

همچنین ایرانی ها با عبرت گرفتن از گذشته هشیارانه تر عمل کرده، خوب می دانند که رابطه با روسیه، رابطه ای تاکتیکی است و نه استراتژیک؛ لذا مراقبند تا ایران، در گیر و دار بده بستان های قدرت ها در منطقه، وجه المصالحه روسیه و امریکا قرار نگیرد.

سیاست های ایران و روسیه در منطقه در زمان فعلی همگرایی و همپوشانی های خاصی دارد که می توان آن را در موارد ذیل خلاصه کرد:

1-    نارضایتی از سیاست های غرب
ایران و روسیه هر دو از سیاست های هژمونی طلبانه غرب در منطقه راضی نیستند و گسترش ناتو به شرق را از خطوط قرمز امنیتی خود می دانند و هر دو سعی در مقابله با این شرایط دارند.

2-    مخالفت با حکومت های وابسته غربگرا
هیچکدام از دو قرت ایران و روسیه از حکومتهای وابسته غربگرا که سکاندار کشورهای منطقه اند و نفت و حمایت غرب آنها را سر پا نگاه داشته و گاه پنجه به صورت هر دو کشور میکشند راضی نیستند و خطی را در مقابله با آن تشکیل میدهند.

3-    مقابله با ترکیه و عربستان
عربستان مهم ترین متحد غرب در منطقه خصمانه ترین سیاستها را علیه ایران و روسیه در پیش گرفته از به راه انداختن جنگ نفتی به قصد کاهش قدرت اقتصادی ایران و روسیه تا حمایت از معارضین و تروریستها در سوریه و عراق و ترکیه هم با حمایت از داعش و دیگر تروریست ها در سوریه و همینطور عضویت در ناتو و ... و اوج این خصومت را هم در سرنگونی هواپیمای روسی در سوریه مشاهده کردیم.

4-    خطر تروریسم
مقابله با خطر تروریسم مشکلی است که ایران و روسیه با آن درگیر هستند ایران در سوریه و عراق هم پیمانانش را در معرض این تروریسم می بیند و روسیه هم طعم آنان را در انفجار هواپیمایش چشیده است و همین طور بازگشت بسیاری اتباعش که اکنون در صفوف تروریست ها می جنگند می تواند معضل بزرگ امنیتی این کشور باشد.

شکافی عمیق بین روسیه و غرب در مورد تداوم حاکمیت قانونی بشار اسد و یا انجام انتخاباتی قانونی توسط مردم در سوریه موجود می باشد و هماهنگی اطلاعاتی و نظامی بین ایران، روسیه، عراق و سوریه در مبارزه با تروریسم در جریان است که از نتایج آن می توان به شکست سعودی ها در برگزاری نشست اخیر در ریاض با حضور نمایندگان برخی گروه های تروریستی و معارض سوری اشاره کرد.

بنابراین یادآوری کنفرانس هایی شبیه کنفرانس تهران برای تشکیل یک ائتلاف جهانی همچون هفتاد سال پیش توسط بی بی سی، یک موضوع گمراه کننده است که سعی در تخریب موفقیت های اخیر تقابل با تروریسم که توسط خود کشورهای منطقه در جریان است دارد.
Share/Save/Bookmark